سپس به سومين قوم پرداخته ، مىگويد : « و همچنين فرعون صاحب قدرت » ! ( * ( وَفِرْعَوْنَ ذِي الأَوْتادِ ) * ) . اشاره به اينكه آيا نديدى خداوند با قوم فرعون قدرتمند و ظالم و بيدادگر چه كرد ؟ ! « اوتاد » جمع « وتد » ( بر وزن صمد ) به معنى ميخ است . در اينكه چرا فرعون را « * ( ذِي الأَوْتادِ ) * » گفته‌اند تفسيرهاى مختلفى است ، نخست اينكه او داراى لشكر فراوانى بود كه بسيارى از آنها در خيمه‌ها زندگى مىكردند ، و چادرهاى نظامى را كه براى آنها بر پا مىشد با ميخها محكم مىكردند . ديگر اينكه بيشترين شكنجه فرعون نسبت به كسانى كه مورد خشم او قرار مىگرفتند اين بود كه آنها را به چهار ميخ مىكشيد ، دستها و پاهاى او را با ميخ به زمين مىبست ، يا با ميخ به زمين مىكوبيد ، و يا او را بر روى قطعه چوبى مىخواباندند و دست و پاى او را با ميخ به آن مىكوبيدند ، يا مىبستند و به همان حال رها مىكردند تا بميرد ! اين تفسير در حديثى از امام صادق ع نقل شده ( 1 ) چنان كه در تواريخ آمده هنگامى كه همسرش « آسيه » به « موسى » ع ايمان آورد او را به همين صورت شكنجه كرد و كشت . ديگر اينكه : « * ( ذِي الأَوْتادِ ) * » اصولا كنايه از قدرت و استقرار حكومت است . البته اين سه تفسير با هم منافاتى ندارد و ممكن است در معنى آيه جمع باشد .

--> ( 1 ) « علل الشرائع » مطابق نقل « نور الثقلين » جلد 5 صفحه 571 حديث 6 .